scream

Translation

to scream

Definition

To scream is to make a very loud, high-pitched sound with your voice, usually because you are very frightened, in pain, excited, or angry. It is a sudden, sharp, and often involuntary vocal expression. This verb describes a much more intense and emotional sound than simply shouting or yelling. It is commonly used in situations of extreme fear, surprise, or intense emotion, such as during a scary movie, after an accident, or on a thrilling amusement park ride. The sound is typically prolonged and carries a sense of urgency or distress.

Example

• “The children screamed with excitement when they saw the ice cream truck.”

  Çocuklar dondurma kamyonunu görünce heyecandan bağırdılar.

• “She screamed in terror when the spider crawled onto her hand.”

  Örümcek eline doğru tırmandığında dehşet içinde bağırdı.

• “He screamed for help when he fell into the deep water.”

  Derin suya düştüğünde yardım için bağırdı.

• “The fans screamed as their favorite singer walked onto the stage.”

  Favori şarkıcıları sahneye çıktığında hayranlar bağırdı.

• “I screamed because I accidentally touched the hot stove.”

  Yanlışlıkla sıcak sobaya dokunduğum için bağırdım.

• “During the horror movie, everyone in the cinema screamed at the scary part.”

  Korku filmi sırasında, sinemadaki herkes korkunç sahne geldiğinde bağırdı.

• “The little boy screamed when he lost sight of his mother in the supermarket.”

  Küçük çocuk, annesini süpermarkette gözden kaybettiğinde bağırdı.

• “They screamed with laughter during the funny comedy show.”

  Komik komedi şovu sırasında gülmekten bağırdılar.

• “She screamed in pain after stubbing her toe on the table leg.”

  Ayak parmağını masa bacağına çarptıktan sonra acı içinde bağırdı.

• “The crowd screamed in support for their team during the final match.”

  Kalabalık, final maçında takımlarını desteklemek için bağırdı.

Synonyms